Daniel odpowiedział pierwszy.
„Spotkanie, na które bardzo pan czekał z panem Carterem.”
Ryan spojrzał na tatę.
„O inwestycji?”
Mój ojciec skrzyżował ramiona.
„O tym, dlaczego próbowałeś mnie przekonać, żebym zainwestował 150 000 dolarów w firmę należącą do twojego brata, ukrywając jednocześnie, że finansujesz ją długiem zaciągniętym pod zastaw domu mojej córki”.
Ryan obrócił się w moją stronę.
„Przejrzałeś moje konta?”
„Nasze konta” – powiedziałem.
Jego głos się podniósł.
„Nie miałeś prawa…”
Marcus mu przerwał.
„Miała pełne prawo zapoznać się z dokumentacją finansową małżeństwa”.
Następnie Daniel podał mu kopertę.
„Emma złożyła dziś rano pozew o rozwód. Złożyła również wniosek o wydanie tymczasowego zakazu dalszego zaciągania pożyczek pod zastaw nieruchomości.”
Ryan ostro się zaśmiał.
„Jesteś bezrobotny. Nie stać cię na wojnę”.
„Nie jestem już bezrobotny”.
Jego uśmiech zniknął.
Trzy dni po świętach Bożego Narodzenia mój były klient zatrudnił mnie na stanowisko dyrektora ds. etyki i zgodności, oferując mi wyższą pensję.
Nie powiedziałam Ryanowi, bo chciałam zobaczyć, kim się stanie, kiedy pomyśli, że nic nie mam.
Teraz już wiedziałem.
Zadzwonił jego telefon.
Jego szef.
Ryan to zignorował.
Zadzwonił ponownie.
Marcus mówił spokojnie.
„Kontrole dostawców w Twojej firmie spowodowały wczoraj weryfikację. Northstar został automatycznie oznaczony”.
Ryan wpatrywał się w niego.
Telefon zadzwonił po raz trzeci.
Odpowiedział.
