Dla konserwatywnego elektoratu Nawrocki jest także politykiem bardziej ideowym niż technokratycznym. Wielu wyborców widzi w nim kontynuatora linii politycznej obozu prawicy, ale jednocześnie bardziej stanowczego niż jego poprzednik.
Krytycy zarzucają mu eskalowanie konfliktów
Największym problemem prezydentury Nawrockiego pozostają jednak napięcia z rządem Donalda Tuska. Relacje między Pałacem Prezydenckim a rządem są bardzo konfliktowe, co widać m.in. w sporach o nominacje, służby specjalne czy ustawy zawetowane przez prezydenta.
Krytycy twierdzą, że:
- prezydent częściej blokuje niż współpracuje,
- wykorzystuje urząd do walki politycznej,
- prowadzi politykę permanentnego konfliktu,
- przesuwa granice kompetencji prezydenta.
W debacie publicznej pojawiły się także kontrowersje dotyczące:
- jego relacji z prawicowymi środowiskami politycznymi,
- sporów wokół reform UE,
- dyskusji o finansowaniu kampanii i kontaktach biznesowych.
Aktywność większa niż u poprzedników
Jednym z najbardziej zauważalnych elementów jego kadencji jest bardzo intensywne korzystanie z prerogatyw prezydenckich. Według komentatorów Nawrocki w rekordowym tempie zawetował wiele ustaw i zgłosił własne projekty ustaw.
To pokazuje, że nie chce być „notariuszem rządu”, ale aktywnym uczestnikiem polityki. Dla jednych to dowód siły, dla innych — przekraczanie politycznej równowagi.
Wizerunek międzynarodowy
Na arenie międzynarodowej Nawrocki prezentuje się jako polityk:
- mocno proatlantycki,
- sceptyczny wobec centralizacji UE,
- wspierający silne NATO,
- podkreślający znaczenie narodowej suwerenności.
Media zagraniczne często opisują go jako konserwatywnego prezydenta zbliżonego ideowo do europejskiej prawicy narodowej.
Jednocześnie część europejskich komentatorów obawia się, że jego polityka może prowadzić do dalszych napięć między Warszawą a Brukselą.
Czy jest dobrym prezydentem?
Odpowiedź zależy głównie od politycznych oczekiwań wyborców.
Dla zwolenników:
Karol Nawrocki jest:
- zdecydowany,
- patriotyczny,
- aktywny,
- nieulegający presji rządu i UE.
Dla przeciwników:
jest:
- konfrontacyjny,
- zbyt ideologiczny,
- pogłębiający podziały,
- skupiony bardziej na sporach niż kompromisie.
Jedno jest jednak pewne — jego prezydentura nie jest bierna. Nawrocki już teraz należy do najbardziej aktywnych i jednocześnie najbardziej kontrowersyjnych prezydentów III RP. Polska polityka pod jego kadencją stała się jeszcze bardziej dynamiczna i spolaryzowana.
