Leczenie choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego
Lekarz najpierw ocenia objawy i bada kolano. Często lekarz rodzinny może już na tej podstawie dokonać trafnej oceny. Zdjęcie rentgenowskie nie zawsze jest konieczne w przypadku wczesnych objawów. Co więcej, na zdjęciu rentgenowskim nie zawsze widać nasilenie bólu.
Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się bez operacji. Celem jest zmniejszenie bólu. Dodatkowo podejmowane są próby wzmocnienia mięśni. Silne mięśnie mogą lepiej wspierać kolano.
Dlatego aktywność fizyczna pozostaje ważna, nawet gdy kolano jest wrażliwe. Całkowity odpoczynek może wręcz prowadzić do zwiększenia sztywności. Wybieraj aktywności, podczas których kolano nie jest stale narażone na duże obciążenia. Spacerowanie, jazda na rowerze i pływanie często stanowią odpowiednie opcje.
Leczenie może polegać na:
- Kontynuuj codzienną dawkę ruchu.
- Ćwiczenia ukierunkowane na mięśnie nóg.
- Wskazówki fizjoterapeuty lub terapeuty ćwiczeń.
- Utrata wagi przy nadwadze.
- Dostosowywanie czynności o dużym natężeniu.
- Środki przeciwbólowe należy stosować po konsultacji z lekarzem.
- Zastrzyk przeciwzapalny do kolana.
- Badanie przeprowadzone przez chirurga ortopedę.
Fizjoterapeuta pomoże Ci odpowiedzialnie korzystać z kolana. Nauczysz się ćwiczeń wzmacniających siłę, stabilność i mobilność. Terapeuta oceni również Twoją postawę i chód. To może ułatwić Ci codzienne czynności.
Staraj się być aktywny fizycznie przez około pół godziny dziennie. Możesz również podzielić to na krótsze sesje. Stopniowo zwiększaj aktywność, jeśli odczuwasz znaczny dyskomfort. Nie przerywaj od razu przy pierwszych oznakach lekkiej wrażliwości, ale też nie forsuj kolana.
Jeśli masz nadwagę, utrata wagi może mieć znaczenie. Niższa masa ciała oznacza mniejsze obciążenie kolan. W rezultacie ruch może stać się łatwiejszy i mniej bolesny. Wsparcie w tym zakresie może zapewnić dietetyk lub program dotyczący stylu życia .
Gdy ruch jest niewystarczający, lekarz może zalecić leczenie przeciwbólowe. Czasami podaje się zastrzyk przeciwzapalny. Taki zastrzyk zazwyczaj zapewnia tymczasową ulgę. Jest on rozważany przede wszystkim w przypadku silnego bólu lub stanu zapalnego kolana.
Nigdy nie stosuj leków przez dłuższy czas z własnej inicjatywy. Środki przeciwbólowe mogą powodować działania niepożądane i nie są odpowiednie dla wszystkich. Dlatego skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, aby ustalić, co jest przyczyną.
Kiedy konieczne jest zastosowanie sztucznego kolana?
Operacja jest zazwyczaj rozważana tylko w przypadku poważnych objawów. Inne metody leczenia muszą okazać się nieskuteczne. Ból musi również znacząco utrudniać codzienne życie, na przykład utrudniając chodzenie lub powodując problemy ze snem.
W szpitalu chirurg ortopeda bada kolano. Zazwyczaj wykonuje się tam zdjęcie rentgenowskie. Lekarz ocenia następnie, jakie leczenie jest możliwe. Wspólnie omawiacie korzyści, wady i ryzyko.
Nie każdy może otrzymać całkowitą endoprotezę stawu kolanowego. Czasami uszkodzeniu ulega tylko jedna część stawu. W takim przypadku możliwa jest częściowa endoproteza stawu kolanowego. Wybór zależy od lokalizacji i stopnia zaawansowania choroby zwyrodnieniowej stawów.
Sztuczne kolano zastępuje uszkodzone części stawu kolanowego. Proteza zazwyczaj składa się z elementów metalowych i twardego plastiku. Po operacji rozpoczyna się okres rekonwalescencji. Ruch i ćwiczenia odgrywają w tym kluczową rolę.
Ból zazwyczaj stopniowo ustępuje po operacji. Jednak efekt nie jest taki sam u wszystkich. U niektórych osób ból utrzymuje się lub mają oni ograniczoną zdolność zginania. Istnieje również ryzyko infekcji, krwawienia i zakrzepicy.
Całkowicie sztuczne kolano zazwyczaj funkcjonuje prawidłowo przez piętnaście do dwudziestu lat. Czasami proteza pozostaje użyteczna dłużej. W rezultacie młodsi pacjenci częściej wymagają kolejnej operacji w późniejszym czasie. Taka operacja wymiany może być bardziej skomplikowana.
Sztuczne kolano nie jest zatem szybkim rozwiązaniem każdego problemu z kolanem. Operacja jest rozważana przede wszystkim w przypadku ciężkiej choroby zwyrodnieniowej stawów . Inne metody leczenia również mogą nie przynieść oczekiwanych rezultatów. Decyzja zawsze jest podejmowana w porozumieniu z lekarzem.
Umów się na wizytę u lekarza rodzinnego, jeśli objawy się nasilą. Zrób to samo w przypadku nagłego obrzęku lub silnego bólu. Lekarz rodzinny może zbadać prawdopodobieństwo wystąpienia choroby zwyrodnieniowej stawów. Następnie wspólnie ustalicie, które podejście będzie najlepsze
